114-vjetori i çlirimit të Shkupit duhet të shërbejë si moment reflektimi për pozitën dhe të ardhmen e shqiptarëve, vlerëson profesori Skender Asani.
Në një shkrim të tij, Asani thekson se përvjetori nuk duhet të mbetet vetëm një ngjarje përkujtimore, por të shërbejë si mundësi për të reflektuar mbi përgjegjësinë politike dhe institucionale ndaj së ardhmes.
Sipas tij, figura të historisë shqiptare si Hasan Prishtina dhe Isa Boletini përfaqësojnë një model të bashkimit të vizionit politik, diplomacisë dhe veprimit, ndërsa përvoja e tyre, sipas Asanit, mund të shërbejë si pikë referimi edhe në kohën e sotme.
Asani vlerëson se shqiptarët sot kanë më shumë institucione dhe mbështetje ndërkombëtare se në periudhat e mëparshme, por përballen me fragmentim politik dhe mungesë të koordinimit strategjik.
Ai e lidh këtë situatë edhe me zhvillimet në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoninë e Veriut. Për Shqipërinë, Asani e konsideron integrimin në Bashkimin Evropian si një nga proceset më të rëndësishme politike dhe historike, ndërsa thekson nevojën që ky proces të trajtohet si objektiv kombëtar dhe jo vetëm si projekt politik i një partie apo mazhorance.
Sa i përket Kosovës, ai thekson rëndësinë e konsolidimit të institucioneve, forcimit të shtetësisë dhe ruajtjes së partneriteteve strategjike ndërkombëtare.
Për shqiptarët në Maqedoninë e Veriut, Asani shpreh shqetësimin për fragmentimin politik dhe rivalitetet ndërpartiake. Sipas tij, nevojitet më shumë bashkëpunim dhe koordinim për të ruajtur dhe avancuar pozitën politike e institucionale të shqiptarëve.
Në shkrim vëmendje i kushtohet edhe mërgatës shqiptare, të cilën Asani e konsideron një potencial të rëndësishëm për zhvillimin ekonomik, diplomatik, akademik dhe politik. Ai argumenton se diaspora nuk duhet të shihet vetëm si burim i remitancave, por edhe si burim ekspertize, kapitali intelektual dhe ndikimi ndërkombëtar.
Në përfundim, Asani e përshkruan 114-vjetorin e çlirimit të Shkupit si një moment për reflektim mbi sfidat aktuale dhe mundësitë e shqiptarëve në rajon.
Sipas tij, Shqipëria, Kosova, shqiptarët në Maqedoninë e Veriut dhe mërgata përballen me procese të ndryshme, por që mund të lidhen përmes një qasjeje të përbashkët strategjike. Ai thekson se uniteti, sipas tij, nuk nënkupton domosdoshmërisht uniformitet politik, por koordinim për çështjet që konsiderohen me rëndësi afatgjatë.
