Në fillim të shekullit XX, në një apartament në “27 Rue de Fleurus”, në Paris, Gertrude Stein dhe Alice B. Toklas krijuan një nga qendrat më të rëndësishme kulturore të kohës, një sallon që do të formësonte rrënjësisht artin modern.
Çdo të shtunë në mbrëmje, dera e këtij apartamenti hapej për një brez artistësh dhe shkrimtarësh që ende nuk i njihte bota. Mes tyre ishin Pablo Picasso, Henri Matisse, Georges Braque, Francis Picabia, Ernest Hemingway dhe F. Scott Fitzgerald, emra që më vonë do të përcaktonin historinë e artit të shekullit XX.
Muret e shtëpisë së Stein ishin të mbuluara tërësisht nga piktura revolucionare, ndërsa bisedat që zhvilloheshin aty ndihmuan në lindjen e një gjuhe të re artistike.
Nga momenti kur u vendos në Paris në vitin 1903 deri në vdekjen e saj në 1946, Stein u bë një figurë qendrore e botës artistike pariziene. Si një mbështetëse e vendosur e avangardës, ajo ndihmoi në formësimin e një lëvizjeje që kërkonte forma të reja shprehjeje dhe një shkëputje të vetëdijshme nga tradita.
Stein nuk ishte thjesht një koleksioniste. Ajo ishte një nga të parat që njohu gjeninë e artistëve si Picasso, Mattise, Juan Gris, duke investuar tek ata shumë kohë përpara se të pranoheshin nga institucionet tradicionale.
