Rinor, pas katër muajsh përgatitjesh intensive, çfarë ndjeve në momentin kur kundërshtari ra në dysheme dhe Mirhadi u shpall kampion bote?
„Të jem plotësisht i sinqertë? Në momentin e parë ndjeva një gëzim të jashtëzakonshëm. Por vetëm pak sekonda më vonë, dëshiroja që kundërshtari të ngrihej edhe një herë.
Doja që Mirhadi të kishte mundësinë të tregonte edhe më shumë nga ajo që kishim përgatitur gjatë këtyre katër muajve. Madje, do të kisha dashur ta shihja duke realizuar edhe një goditje spektakolare me gju në kërcim drejt kokës.
Nuk ishte se fitorja nuk më mjaftonte, por e dija sa shumë kishte ende për të treguar Mirhadi.“
Mirhad Babic hyri në ring jo vetëm me flamurin boshnjak, por edhe me flamurin shqiptar, në shenjë respekti ndaj teje dhe popullit shqiptar. Çfarë domethënie kishte ky gjest për ty?
„Me këtë gjest, Mirhadi më nderoi jashtëzakonisht shumë, jo vetëm mua personalisht, por edhe gjithë popullin shqiptar.
Në sportet luftarake, hyrja në ring është një moment shumë personal për çdo luftëtar. Është momenti i tij, ku ai përfaqëson identitetin, prejardhjen dhe gjithçka për të cilën lufton. Fakti që Mirhadi vendosi ta ndajë këtë moment edhe me mua dhe me flamurin tim kombëtar, ka një vlerë të veçantë për mua.
Ai më kishte treguar para ndeshjes për dëshirën e tij. Unë i thashë se nuk kishte asnjë detyrim ta bënte këtë dhe se nuk ishte diçka që e prisja prej tij. Por ai këmbënguli, sepse ishte dëshira e tij personale.
Pikërisht kjo e bën gjestin edhe më domethënës. Ishte një shprehje e sinqertë respekti dhe nderimi, të cilën nuk do ta harroj.“
Katër muaj përgatitje intensive, përgjegjësi e madhe dhe një kundërshtar me 120 ndeshje profesioniste. A pate ndonjëherë dyshime se mund ta fitonit këtë titull botëror? përcjell Zhurnal.mk .
