Drejtori i Lotarisë Shtetërore, prof. dr. Aleksandar Klimovski, në fjalimin e tij në debatin publik për propozim-ligjin për lojërat e fatit dhe lojërat argëtuese, theksoi në mënyrë juridike dhe të argumentuar se shteti duhet të jetë organizatori i vetëm i lojërave të fatit në internet. Ndër të tjera, me Vendimin U. nr. 156/2019 të datës 6 maj 2020 të Gjykatës Kushtetuese, me të cilin nuk iniciohet procedurë për vlerësimin e kushtetueshmërisë së nenit 7, paragrafët 2 and 3 të Ligjit për lojërat e fatit dhe për lojërat argëtuese, konfirmohet pa mëdyshje arsyetimi kushtetues i zgjidhjes së re të propozuar ligjore, me të cilën shteti mban të drejta dhe kompetenca të veçanta në sferën e organizimit të lojërave të fatit.
Вrenda arsyetimit të saj, Gjykata Kushtetuese vlerëson qartë se përcaktimi i ligjvënësit për të mbajtur të drejtën e organizimit të lojërave të caktuara të fatit tek shteti përbën një politikë legjitime legjislative të bazuar në interesin publik. Me këtë rast, Gjykata thekson veçanërisht llojin dhe karakterin e lojërave të fatit, disponueshmërinë e tyre masive, vëllimin dhe ndërlidhmërinë e organizimit të tyre, si dhe nevojën për kontroll të përforcuar, mbikëqyrje dhe mbrojtje të interesit publik.
Gjykata Kushtetuese ka konstatuar se kjo zgjidhje ligjore nuk bie ndesh me nenin 55 të Kushtetutës, gjegjësisht nuk shkel parimet e tregut të lirë dhe sipërmarrjes, me çka propozim-ligji i ri vetëm pason zgjidhjen e miratuar tashmë. Përkundrazi, Gjykata nënvizon se bëhet fjalë për një veprimtari specifike me aspekt të theksuar social, në të cilën shteti ka të drejtën, por edhe detyrimin, që të vendosë një regjim të veçantë organizimi, kontrolli dhe mbikëqyrjeje.
Në këtë drejtim, duhet të potencohet qartë se Lotaria Shtetërore, si dhe drejtori i përgjithshëm i Lotarisë Shtetërore, në veprimin dhe fjalimin e tij publik, kanë qenë plotësisht të njohur me përmbajtjen juridike dhe rëndësinë e vendimit të lartpërmendur të Gjykatës Kushtetuese dhe qëndrimet e veprimet e tyre i kanë bazuar pikërisht mbi këtë praktikë kushtetuese-gjyqësore. Veprimi i drejtorit të përgjithshëm të Lotarisë Shtetërore nuk ka qenë as arbitrar dhe as jashtë kornizës ligjore, por ka përfaqësuar një ndjekje të qëndrueshme të zgjidhjeve ligjore në fuqi dhe të qëndrimeve juridike të konfirmuara tashmë nga instanca më e lartë kushtetuese-gjyqësore.
Vendimi konfirmon qartë se rregullimi i tregut të lojërave të fatit është çështje e politikës legjislative të shtetit, me çka ligjvënësi ka të drejtë diskrecionale të vendosë për vëllimin, mënyrën dhe kushtet nën të cilat do të organizohen lloje të veçanta të lojërave të fatit. Prandaj, edhe qëndrimet që ka përfaqësuar drejtori i përgjithshëm i Lotarisë Shtetërore nuk përbëjnë një interpretim personal apo të motivuar politikisht, por një kuptim të bazuar juridikisht mbi rolin e shtetit në këtë fushë të ndjeshme dhe specifike.
Nga aspekti kushtetues-juridik, rezulton se shteti ka të drejtë legjitime të përcaktojë nëse, nën çfarë kushtesh dhe në çfarë vëllimi do të lejohet organizimi i lojërave të fatit në internet, duke pasur parasysh përgjegjësinë e tij për mbrojtjen e interesit publik, parandalimin e keqpërdorimeve dhe sigurimin e një mbikëqyrjeje efektive mbi këtë veprimtari. Pikërisht në këtë kontekst duhet të vlerësohet edhe veprimi i drejtorit të përgjithshëm të Lotarisë Shtetërore, i cili ka qenë i detyruar të respektojë kornizën ligjore ekzistuese dhe të veprojë në përputhje me mekanizmat e lejueshëm kushtetues të rregullimit shtetëror.
Sipas praktikës së përcaktuar të Gjykatës Kushtetuese, zgjidhjet ligjore me të cilat shteti mban rol vendimtar në rregullimin dhe organizimin e lojërave të fatit, përbëjnë një mekanizëm të lejueshëm kushtetues për realizimin e interesit publik dhe nuk mund të konsiderohen si shkelje e parimeve kushtetuese të tregut të lirë dhe barazisë së subjekteve në treg. Andaj, çdo përpjekje për ta paraqitur veprimin e drejtorit të përgjithshëm të Lotarisë Shtetërore si të paligjshëm, të pabazuar apo në kundërshtim sa i përket parimeve kushtetuese, bie ndesh me qëndrimet juridike të vërtetuara tashmë nga Gjykata Kushtetuese.
Prandaj, mund të konkludohet me bazë se drejtori i përgjithshëm i Lotarisë Shtetërore ka vepruar me ndërgjegje, në mënyrë të ligjshme dhe në përputhje me praktikën kushtetuese-gjyqësore, duke pasur parasysh detyrimin e tij për të mbrojtur interesin publik dhe për të siguruar zbatimin e qëndrueshëm të kornizës ligjore në fushën e lojërave të fatit.
Mbetet e paqartë nëse mosnjohja e praktikës ligjore dhe kushtetuese-gjyqësore nga ana e APIS-it dhe ASOM-it, të cilët veprojnë në emër dhe për llogari të organizatorëve privatë të lojërave të fatit, është një gabim i qëllimshëm apo i paqëllimshëm.
