Në vitin 1555, plot 472 vjet më parë, nisi rrugëtimi i fjalës së shkruar shqip me botimin e Meshari nga Gjon Buzuku, një nga figurat më të rëndësishme të historisë së gjuhës dhe letërsisë shqipe.
Në parathënien e veprës së tij, Buzuku shprehte shqetësimin për mungesën e shkrimit në gjuhën shqipe dhe nevojën për ta ndriçuar mendjen e besimtarëve përmes fjalës së shkruar. Kjo nismë shënoi një moment kyç për identitetin kulturor dhe gjuhësor të shqiptarëve, shkruan KultPlus.
“Meshari” konsiderohet si libri më i vjetër i ruajtur në gjuhën shqipe. Vepra përbëhej nga 110 fletë, por kopja që ka mbërritur deri në ditët tona është e cunguar, pasi i mungojnë 16 faqet e para, përfshirë edhe kopertinën origjinale.
Gjon Buzuku, ishte prift katolik dhe famullitar në një zonë të Shqipërisë Veriore. Përmes kësaj vepre, ai hodhi themelet e një tradite të rëndësishme të shkrimit të shqipes me alfabet latin, duke u bërë një nga pionierët e gjuhës sonë.
Rëndësia e “Mesharit” nuk qëndron vetëm në aspektin fetar, por edhe në kontributin e tij të jashtëzakonshëm në zhvillimin e gjuhës shqipe si një mjet i shkruar komunikimi dhe identiteti.
