Natën midis 22 dhe 23 gushtit 1929, Shkupi u godit nga një përmbytje e madhe e shkaktuar nga reshjet e bollshme në Luginën e Shkupit.
Sipas raportit të botuar menjëherë pas ngjarjes, momenti më kritik ishte rreth orës 21:30. Uji nga pjesët veriore dhe veri-perëndimore të lugines lëvizte drejt Radishanit dhe Butelit, pastaj derdhej drejt Çairit, Fushës së Topanës dhe pjesëve të tjera të Shkupit. Në disa nga vendbanimet përreth, uji arriti lartësi prej dy e gjysmë deri në tre metra.
Më rëndë u goditën Çairi dhe Topaana. Në atë periudhë, një numër i madh shtëpish ishin ndërtuar me qerpiç, material që nuk mund të përballonte kontakt të gjatë me ujin e ngritur. Shtëpitë u përmbytën, u gërryen nga themeli dhe një pjesë e tyre u rrënuan plotësisht, përcjell Pa Censurë.
Dëshmitë e asaj kohe e përshkruajnë shpejtësinë me të cilën uji hynte në shtëpi. Banorët në disa pjesë të qytetit qëluan me armë për të paralajmëruar fqinjët. Të tjerë përpiqeshin të nxirrnin anëtarët e familjes në vend të sigurt, duke lënë pas pasurinë. Në një rast, një familje u shpëtua duke u ngjitur në një pemë ndërsa uji kalonte përmes shtëpisë së tyre.
Përmbytja vazhdoi drejt **Bit Pazarit**, pastaj arriti edhe në rrugët qendrore të qytetit. Uji hyri në dyqane, magazina, kafene dhe bodrume. Në pjesë të rrugës Karagjorgjeva, bodrumet u mbushën me ujë deri në lartësi prej rreth një metër e gjysmë, transmeton Pa Censurë.
