Frederik Rreshpja u lind nรซ Shkodรซr mรซ 1940 nรซ njรซ familje me origjinรซ nga Dukagjini. Kreu nรซ vendlindje shkollimin fillor dhe tรซ mesรซm pranรซ gjimnazit โ29 Nรซntoriโ. Studimet universitare i ndoqi pranรซ Pedagogjikut nรซ Tiranรซ me korrespondencรซ.
Mรซ 1967 iu botua vepra e parรซ letrare, pรซrmbledhja me poezi โRapsodi shqiptareโ. Mรซ 1975 vepra e tij u hoq nga qarkullimi me urdhrin e njรซ qarkoreje tรซ Ministrisรซ sรซ Arsimit dhe Kulturรซs. U arrestua dhe u dรซnua โโฆsi njรซ person qรซ paraqet rrezikshmรซri shoqรซrore qรซ synon nรซ minimin, dobรซsimin dhe pรซrmbysjen e pushtetit popullorโฆโ.
Frederik Rreshpja vuajti 17 vjet burg. Pasi doli nga burgu, botoi vรซllimet โErdhi ora tรซ vdes pรซrsรซriโ โ 1994, โLirika tรซ zgjedhuraโ โ 1996, pรซrmbledhje kjo qรซ u shpall mรซ e mira pรซr vitin pรซrkatรซs, si dhe vรซllimin me poezi โNรซ vetmiโ qรซ u botua nรซ vitin 2004, i cili i solli titullin โPoet i vitit 2004โ. U pรซrfshi nรซ vรซllimin โHistoria e Letรซrsisรซ Shqiptareโ e Robert Elsiet tรซ 2003. Frederik Rreshpja pรซrfaqรซsohet me disa poezi nรซ โAntologjinรซ e poezisรซ shqiptareโ tรซ Aleksandรซr Zotos (1998) dhe nรซ โAntologjinรซ e poezisรซ shqipeโ.
Frederik Rreshpja jetonte nรซ Tiranรซ, i vetรซm. Vdiq mรซ 17 shkurt 2006 nรซ Shkodรซr, nga njรซ sรซmundje e zemrรซs, i rrethuar nga vรซllezรซrit dhe familja e gjerรซ dhe u varros mรซ 18 shkurt, nรซ varrezat katolike โRrรซmajโ tรซ Shkodrรซs.
Poeyi nga Frederik Reshpja
Vjeshte 1990
Qane dreri ne korije dhe lotet behen shi
Trishtohet era mbi shkemb
Nuk ka me gjethe te gjelbra. Po bien
Enderrat e pyjeve nje nga nje
Ikin zogjte nga shkretimi i drureve:
Lamturmire, o pyje te Ballkanit!
Vec nen nje ferre kalteron ende
Vjollca e fundit e kenges se bilbilit
Ardhte nje vjeshte pa shtegetim zogjsh!
Ardhte nje Zot, vented ore mbi stinet!
Vinjete
Nje shelg i vetmuar, mbuluar me dimer
Braktisur nga zogjte dhe gjethet:
Era, si keter kercen mbi drurin
Me bocen e shiut nder dhembe
Netet e lumtura, si zilka
Tringellijne ne deget e kujtesesโฆ
Vizatohen ne sfond te vetetimave
Henezat qe hengren dhente e vjeshtes
Rene nga xhami i thyer i qiellit
Kristal i akullit yllezon neteve
Dhe mbi pastelet e bores mardht
Shelgu i trishtuar, fatkeq si Serembe
Pergjithmone
O ajr i mbremjes mbeshtillme, erdhi ora te vdes perseri.
Kur te mbyllen syte e mi, nuk do te kete me det
Dhe varkat e loteve kane per te ngecur ne stere.
Shkoj dhe shirat po i le te kyรงura
Por do te ktherm perseri ne รงdo stine qe te dua.
Une kam qene trishtimi i botes.
O ajr i mbremjes mbeshtillme, erdhi ora te vdes perseri.
Fati im
Nje ujevare e vogel vetmon lart ne mal
Dhe lot me ylberet.
Mjegulla e holle, ndane dritares sime
Qan me lot shiu.
Shpirti i vjeshtes, ne shkretetiren e gurit
Ulerin i trishtuar.
Vdekja e ylbereve me ra ne qiell
Dhe vdekja e gjetheve ne duar.
Tere shtegetaret po ikin, ti o zog, mos shko!
Te gjithe e kemi nga nje palme qe diku na therret
Dhe udhe e vjeter rri varur mbi shkrepa,
Si patkoi i fatit tek dera e kenges.
Shi hene
Si arlekin qe del per shetitje
Ne kopshtin e harruar te feminise,
Hena e pikelluar neper re
Shkel mbi deget e shirave.
Liqeni i vetmuar ne breg te nates,
Shqetesohet ne krahet e eres
Dhe thelle sirena e dallges se kalter
Loton mbi fytyren e fjetur te legjendes.
Yjet ne asfalt si perendim i thyer.
Dhe plepat si murgjer te zinj.
Fshehur pas drureve diku pergjon
Vrasesi i vjeter, trishtimi.
Eh, mundet qe thika e trishtimit
Diku perdhe ka per te me lene,
Fshehur nen nje perendim te thyer
Fshehur nen shira heneโฆ
Bjeshket e namuna
Bjeshket e Namuna,
Magji e gurte, vizatuar me shqetesim.
Dhembja e nje rapsodie te harruar
Renkon brenda eres, diku.
Dhjetori pikon neper pishat.
Qe mbine mbi rinine e Omerit.
Rete mbi hone
Tundin patershanat e shiut,
Zbardhin ne fund te perrenjve eshtrat e vetimave.
O, ku je tretur ti qe bere tere kete kob te zi
Vec per nje puthje te lene pergjysme?
